مهاجران معمولاً هنگام ورود به آلمان از سلامت بهتری برخوردارند. اما این مزیت با گذشت زمان از بین میرود.
بر اساس ارزیابی شورای کارشناسان امور ادغام و مهاجرت (SVR)، نابرابریهای اجتماعی، موانع در دسترسی به نظام سلامت و همچنین تبعیض، نقش اساسی در این روند ایفا میکنند.
کسانی که تازه به آلمان میآیند، اغلب چیزی فراتر از یک چمدان، مدارک و امیدها با خود دارند. بسیاری از آنها چیزی را نیز به همراه میآورند که در بحثهای سیاسی درباره مهاجرت کمتر مورد توجه قرار میگیرد: سلامت.
بهویژه در سالهای نخست پس از ورود، مهاجران وضعیت سلامتی خود را بهطور قابلتوجهی اغلب «خوب» یا «بسیار خوب» ارزیابی میکنند. اما این برتری دوام نمیآورد. هرچه مدت اقامت افراد در آلمان طولانیتر میشود، این مزیت بیشتر از بین میرود و حتی در سنین بالاتر به نقطهٔ مقابل تبدیل میشود.
بر اساس این دادهها، ۳۸ درصد از افراد دارای پیشینهٔ مهاجرتی، وضعیت سلامتی خود را «بسیار خوب» ارزیابی کردهاند؛ در حالی که این رقم در میان افرادی بدون پیشینهٔ مهاجرتی ۲۹ درصد است.
این تفاوت بهویژه در میان افرادی که حداکثر پنج سال است در آلمان زندگی میکنند، بسیار چشمگیر است: حدود ۷۹ درصد از آنها وضعیت سلامتی خود را «خوب» یا «بسیار خوب» توصیف کردهاند.
در مقابل، در میان افرادی که بیش از ده سال در آلمان زندگی کردهاند، این رقم به ۶۷ درصد کاهش مییابد. این میزان در جمعیت بدون پیشینهٔ مهاجرتی حدود ۶۶ درصد است.
مهاجران در آغاز نسبتاً سالمتر هستند
این یافته با یک الگوی شناختهشده در پژوهشها همخوانی دارد: افرادی که مهاجرت میکنند، در ابتدا اغلب از سلامت نسبتاً بهتری برخوردارند. مهاجرت نیازمند توان جسمی، برنامهریزی، تابآوری و اغلب حمایت اطرافیان است؛ بنابراین افراد با بیماریهای شدید کمتر اقدام به مهاجرت میکنند. به همین دلیل، پژوهشگران از اصطلاح «اثر مهاجر سالم» (Healthy Migrant Effect) برای توصیف این مزیت استفاده میکنند.
اما این مزیت یک سپر دائمی نیست و بهمرور از بین میرود. این موضوع بهویژه در سنین بالاتر بهوضوح دیده میشود. در حالی که افراد دارای پیشینهٔ مهاجرتی در گروههای سنی جوانتر بیشتر از افراد بدون پیشینهٔ مهاجرتی از سلامت بسیار خوب گزارش میدهند، این وضعیت در میان افراد بالای ۶۵ سال برعکس میشود.
نابرابری اجتماعی و موانع در نظام سلامت
این یافته به پرسش مهمی منجر میشود: چه اتفاقی در آلمان میافتد که این مزیت از بین میرود؟ پاسخ تحلیل شورای کارشناسان امور ادغام و مهاجرت (SVR) روشن است: مسئله در درجهٔ اول به نابرابریهای اجتماعی مربوط میشود.
بسیاری از افراد دارای پیشینهٔ مهاجرتی بیش از حد متوسط در مشاغل سخت و فیزیکی کار میکنند، درآمد کمتری دارند، بیشتر در معرض فقر هستند و از فرصتهای آموزشی و پیشرفت شغلی کمتری برخوردارند.
علاوه بر این، موانعی در نظام سلامت وجود دارد. افرادی که زبان پزشکان را بهخوبی متوجه نمیشوند، نمیتوانند فرمها را درک یا تکمیل کنند، یا از خدمات پیشگیری و حقوق بیماران آگاهی ندارند، دیرتر یا کمتر وارد سیستم درمانی میشوند.
بر اساس این گزارش، افراد دارای پیشینهٔ مهاجرتی همچنین کمتر از برخی خدمات سلامت استفاده میکنند؛ از جمله معاینات دورهای، واکسیناسیونها و برنامههای تشخیص زودهنگام بیماریها.
یک یافتهٔ مهم دیگر نیز وجود دارد: تبعیض در نظام سلامت
در مجموع، حدود ۸ درصد از افراد دارای پیشینهٔ مهاجرتی گزارش دادهاند که در حوزهٔ خدمات درمانی با تبعیض مواجه شدهاند.
اگر فقط افرادی را در نظر بگیریم که طی پنج سال گذشته به گفتهٔ خودشان بهدلیل منشأ یا پیشینهشان مورد تبعیض قرار گرفتهاند، بیش از یکپنجم آنها نظام سلامت را نیز بهعنوان یکی از محلهای تجربهٔ این تبعیض ذکر کردهاند.
منبع: میگازین
Foto: epd/
