آلمان به آنها کمک وعده داده بود، اما سپس موافقت خود برای پذیرش را پس گرفت: صدها افغان در پاکستان اکنون نگران اخراج خود هستند. آیا آلمان اطلاعات حساسی را هم منتقل کرده است؟
جمعه گذشته، شبی که نیلا (اسم تغییر داده شده) و خانوادهاش هرگز فراموش نخواهند کرد، اتفاق افتاد. او میگوید: «ما همراه گروهی از زنان جوان و دختران نوجوان در سالن غذاخوری مهمانخانه نشسته بودیم و با جدیت زبان آلمانی میآموختیم.» یک دختر ده ساله با گریه وارد شد و به دنبال خواهرش میگشت تا خبر بد را به او بدهد. همه ایمیلی به نام دولت فدرال دریافت کرده بودند؛ محتوا: آلمان موافقت خود برای پذیرش آنها را پس گرفته است.
این خبر بیش از همه، گروهی حدود ۶۴۰ نفر از زنان و مردان افغان را تحت تأثیر قرار داده که تاکنون در پاکستان منتظر ماندهاند — همه افرادی که قبل از به قدرت رسیدن طالبان در جامعه مدنی فعال بودند. برخی از آنها، مانند خانواده نیلا، در مهمانخانههایی در شهر بزرگ پیشاور در غرب پاکستان سکونت دارند.
نیلا دختر یک روزنامهنگار است که اگر مجبور شود به افغانستان تحت کنترل طالبان بازگردد، در خطر خواهد بود. او کسی است که درخواست حمایت برای خود و خانوادهاش را ارائه کرده بود. همه آنها از آن زمان در فهرست حقوق بشر قرار دارند، یکی از چهار برنامه پذیرش آلمان.
هفته گذشته، سخنگوی وزیر کشور فدرال، الکساندر دوبریندت (CSU)، ابتدا از طریق رسانهها اعلام کرد که دولت فدرال دیگر «هیچ علاقه سیاسی» به پذیرش آنها ندارد. این موضوع قرار است بهزودی از طریق ایمیل به خود افراد اطلاع داده شود.
آیا بازرسی پلیس پاکستان فقط یک تصادف بود؟
نیلا میگوید: «و دقیقاً همان شبی که ایمیلی با رد پذیرش ما دریافت کردیم، پلیس پاکستان به هتل ما آمد و مدارک شناسایی و اقامتی ما را خواست.» او میپرسد: «آیا این میتواند تصادفی باشد؟» پس از این همه مدت، اکثریت قاطع این ۶۴۰ پناهجو معتقدند: «نه، این نمیتواند تصادفی باشد.»
در واقع، این سؤال مطرح میشود: چرا پلیس پاکستان درست پس از رسیدن ایمیلهای آلمان به این خانوادهها مراجعه کرد؟ آیا آنها میدانستند که دقیقاً همین خانوادههای افغان از پذیرش در آلمان محروم شدهاند؟ آیا چنین اطلاعات حساسی ممکن است حتی از سوی طرف آلمانی منتقل شده باشد؟
تکذیب وزارت خارجه
سخنگوی وزارت خارجه آلمان در پاسخ به پرسش شبکه ARD بهوضوح گفت: خیر. آنها فهرستهای افغانهایی را که موافقت پذیرش دریافت کردهاند، در اختیار پاکستانیها قرار میدهند — تا از دستگیری آنها جلوگیری شود. اما اگر کسی این موافقت را از دست بدهد، این موضوع به طرف پاکستانی گزارش داده نمیشود. به گفته سخنگوی وزارت خارجه: «خروج افراد از روند پذیرش و دلایل احتمالی آن منتقل نمیشوند.» آیا همه این اتفاقات فقط تصادف است؟
وکیل اهل کمینیتس، میا سیلبرمن، یکی از چندین وکیل آلمانی است که از موکلان افغان خود گزارش دادهاند، کسانی که وضعیت مشابه نیلا داشتند. موافقتهای پذیرش آنها لغو شده بود و باید ظرف هفت روز مهمانخانهای که دولت فدرال هزینه آن را میپرداخت، ترک میکردند. اما پس از لغو، تنها یک روز طول کشید تا پلیس وارد شد. سیلبرمن میگوید: «مهلت در یک چهارشنبه به پایان رسید و صبح پنجشنبه اطلاع دریافت کردم که موکلان به اردوگاه حاجی (در اسلامآباد) منتقل شدهاند تا آماده اخراج به افغانستان شوند.»
بنابراین یک گمانهزنی نگرانکننده مطرح است، که با گفته یکی از پلیسهای پاکستانی تقویت میشود — هنگامی که او و همکارانش اوایل سپتامبر مهمانخانهای که افغانها در آن سکونت داشتند، بازرسی کردند. او گفته است که فهرست اسامی افغانهایی که موافقت پذیرش خود را از دست دادهاند، از طرف آلمان دریافت میشود. این گفته در حضور چندین شاهد مطرح شد و ضبط صوت مربوطه در اختیار استودیو ARD در دهلی نو قرار دارد. با این حال، وزارت خارجه آلمان از اظهار نظر درباره این اظهارات صراحتاً خودداری کرد.
ترس و سردرگمی
نکته مهم این است که لغو موافقت پذیرش به خودی خود برای افراد تحت تأثیر به معنای پایان همه امیدها نیست. زیرا آنها اغلب هنوز میتوانند در دادگاههای آلمان شکایت کنند. اما اگر در این بین به افغانستان اخراج شوند، شانس آنها برای رسیدن به آلمان عملاً به صفر میرسد. بنابراین، حتی با وجود تکذیب از سوی طرف آلمانی، شکی باقی میماند که ترس و سردرگمی را افزایش میدهد. این وضعیت برای نیلا، خانواده او و همه افغانهایی که هنوز در پاکستان منتظر ادامه مسیر به آلمان بودند، صدق میکند.
نیلا میگوید: «آلمان یک کشور دموکراتیک شناختهشده در جهان است و اکنون وعده خود را برای پذیرش دهها خانوادهای که در وطنشان با مرگ قطعی مواجه بودند، پس گرفته است.» او با ناامیدی میپرسد: «آیا هنوز جایی برای عدالت و حقوق بشر در جهان وجود دارد؟» با این حال، نیلا معتقد است که با وجود همه مشکلات، آلمان میتواند همان مکان باشد.
منبع: تاگسشاو
Foto:
