از نی‌نوازی تا رقص محلی؛ بزرگداشت روز فرهنگ هزارگی در هامبورگ Foto: Hazara Kultur-und Sportverein e.V.

از نی‌نوازی تا رقص محلی؛ بزرگداشت روز فرهنگ هزارگی در هامبورگ

روز یک‌شنبه، ۱۸ مه، مرکز بین‌فرهنگی محله ویلهلمسبورگ (Verikom Wilhelmsburg) در جنوب هامبورگ میزبان صدها تن از شهروندان افغانستان بود که به مناسبت «روز فرهنگ هزارگی» گردهم آمده بودند. این برنامه به ابتکار کانون فرهنگی و ورزشی «هزاره» در هامبورگ برگزار شده بود و جلوه‌ای از فرهنگ، هنر و همبستگی قومی را در فضای مهاجرت به نمایش گذاشت.

مراسم با حضور چهره‌های مطرح فرهنگی و علمی، هنرمندان و مهمانانی ویژه از انگلستان و نروژ همراه بود و با سخنرانی‌ها، موسیقی سنتی هزارگی، نی‌نوازی، شعر خوانی کودکان، رقص محلی، نمایش لباس‌های محلی، ورزش‌های رزمی، نمایش آثار هنری و نقاشی، نمایش تیم فوتسال این انجمن و سرگرمی‌های متنوع برای کودکان و جوانان ادامه یافت.

رضا قاسمی، رئیس کانون فرهنگی و ورزشی هزاره، در بخشی از سخنرانی خود گفت: «جامعه‌ای که به فرهنگ خود افتخار می‌کند، آینده‌ای روشن‌تر خواهد داشت. در شرایط که فرهنگ و تنوع اندیشه و تفکر در افغانستان تحت سلطه‌ای طالبان در حال سرکوب شدن و محو شدن است، این رسالت به دوش نهادهای علمی، مدنی و فرهنگی است که در راستای حفظ، تقویت، و گسترش تنوع فرهنگی تلاش نمایند».

WhatsApp Image 2025-05-19 at 17.47.40
WhatsApp Image 2025-05-19 at 17.47.45
WhatsApp Image 2025-05-19 at 17.47.42
WhatsApp Image 2025-05-19 at 17.47.44
WhatsApp Image 2025-05-19 at 17.47.41
WhatsApp Image 2025-05-19 at 17.47.36
WhatsApp Image 2025-05-19 at 17.47.35
WhatsApp Image 2025-05-19 at 17.47.37
previous arrow
next arrow

چند سال پیش، گروهی از فرهنگیان هزاره، روز ۱۹ ماه مه را به عنوان «روز فرهنگ هزارگی» پیشنهاد کردند. این روز حالا به نمادی برای ابراز هویت، بازسازی پیوندها و بازتاب صدای یک گروه قومی در سکوت و انکار تبدیل شده است.

امسال نیز مانند سال‌های گذشته، این روز در شهرهای مختلف آلمان از جمله برلین، مونیخ و هانوفر تجلیل شد. در شبکه‌های اجتماعی نیز کاربران زیادی از سراسر جهان با نشر تصاویر خود با لباس‌های هزارگی و پیام‌های همدلی، این روز را گرامی داشتند.

در هامبورگ، آن‌چه این روز را به تجربه‌ای فراتر از یک جشن محلی بدل کرد، حضور نسل‌های مختلف در کنار یکدیگر بود؛ مادران که با لباس‌های محلی هزارگی، دست کودکان خود را گرفته بودند تا به آن‌ها میراث نیاکان را نشان دهند، و جوانانی که شعر خواندند، نی نواختند و به زبان مادری خود واژه‌ها را دوباره زنده کردند.

نویسنده: نیلاب لنگر

Fotos: Hazara Kultur-und Sportverein e.V.

Amal, Hamburg!
Privacy Overview

This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.