هر روز یک مرد در آلمان سعی میکند شریک زندگی یا شریک قبلی زندگی خود را بکشد. با افزایش تعداد پروندهها، فعالان حقوق زنان از مجازات بسیار ملایم جنایتکاران شکایت دارند جولیا شوفر رئیس دفتر هماهنگی دولت علیه خشونت خانگی در وزارت دادگستری هسن، می گوید قتل شریک زندگی یک شبه اتفاق نمیافتد. “اغلب اوج خشونت علیه زنان زمان طولانی را دربر میگیرد. خشونت خانگی با توهین، تحقیر و اعمال فشار اقتصادی آغاز میشود.”
گروههای مدافع حقوق زنان همچنین از به تصویر کشیدن این قتلها در رسانههای آلمان نیز شکایت دارند. به باور این گروهها: اکثر اوقات با نوشتن در مورد “حسادت” یا “درام های عاشقانه” و “تراژدی های خانوادگی” این کارها دراماتیک یا رمانتیک نشان داده میشوند. ونسا بل از سازمان حقوق زنان “Terre des Femmes” تأکید میکند که این کلمات بر نحوه تفکر درباره جرایم تأثیر می گذارد. بنابراین این عمل به یک مسئله خصوصی تبدیل و بیشتر به یک واقعه مجزا تبدیل میشود تا این که این موضوع یک مشکل برای کل جامعه تلقی گردد. بل می گوید: “این مساله، هنوز یک موضوع بزرگ تابو در آلمان است. آمارها، فقط گزارشها و اقدامات محکوم شده را نشان میدهد. برای مثال یک مطالعه در سطح اتحادیه اروپا از سال ۲۰۱۴ نشان داد که تخمین زده میشود از هر سه مورد خشونت خانگی فقط یک مورد به پلیس گزارش شده است.”
قتل یا آدم کشی؟
در پرونده حمله با چاقو در فرانکفورت، مرتکب جنایت به اتهام قتل به حبس ابد محکوم شد. با این حال، در بسیاری از موارد دیگر، قضات در آلمان نرم تر هستند. آنها اغلب مرتکبان به قتل را به مجازاتی محکوم میکنند که میتواند در نهایت به ده سال زندان منجر شود. دادگاه معمولاً تمام شرایط را در نظر میگیرد. بعضی اوقات قاضی اوضاع عاطفی مهاجم را به عنوان یک شرایط کاهش دهنده در نظر می گیرد. این بدان معنی است که مهاجم با کشته شدن زنی که دوستش دارد با حسادت درمانده به خودش آسیب میرساند.
به باور نهادهای مدافع حقوق زنان، اگر مردی شریک زندگی یا همسر سابق خود را بکشد زیرا زن میخواهد او را ترک کند یا او را ترک کرده است، پس این باید به عنوان قتل محسوب شود. زیرا او بر اساس انگیزه داشتن جنسیت عمل میکند و این موضوع به انسانیت صدمه میزند. همچنان مشکل اساسی در مورد به اصطلاح قتلهای ناموسی وجود دارد، هنگامی که دختران یا زنان توسط بستگان خود کشته می شوند، زیرا به گفته مرتکبین جنایت، آنها بی ناموسی آشکار را به خانواده وارد کرده اند. ادعای مالکیت ایلخانی در هر دو مورد اعمال می شود: قتل ناموسی و کشته شدن شریک زندگی از روی حسادت. اشتاینل می گوید: “اما اگر به قانون قضایی نگاه كنیم، می بینیم كه قتلهای ناموسی در آلمان در یك بستر اجتماعی متفاوت طبقهبندی میشود و مجازاتهای شدیدتری نیز به آن اعمال می شود.”
ونسا بل از “Terre des Femmes آلمان” می گوید: “خشونت علیه زنان در همه گروه ها و طبقات اجتماعی رخ می دهد، خشونت خانگی مسئله دین ، ملیت یا تحصیلات نیست.
در سال ۲۰۱۸ آلمان کنوانسیون استانبول را امضا کرد، اولین معاهده لازم الاجرا برای مبارزه و جلوگیری از خشونت خانگی در جهان. این کنوانسیون خشونت علیه زنان را به عنوان یک مشکل ساختاری و اجتماعی به رسمیت می شناسد و بر حمایت از قربانیان متمرکز است و اقداماتی را پیشنهاد میکند که باید در سیستم حقوقی آلمان گنجانده شود. در سال آینده تیمی از ناظران، پیشرفت در آلمان را از نزدیک بررسی میکنند. گروههای مدافع حقوق زنان امیدوارند که این امر باعث آموزش بیشتر قضات و افسران پلیس، گسترش مشاورههای روانشناسی و حقوقی برای قربانیان، جلب توجه به موضوع در سطح کشور در کارزارها و افزایش تعداد پناهگاههای زنان شود. سالانه ۱۶۰۰۰ زن در پناهگاههای زنان پناه می گیرند – دو برابر مکان بیشتر مورد نیاز است.
متن: امل برلین
Photo: Salka Tennen/epd
