Foto: Hauke-Christian Dittrich/dpa
1. فوریه 2024

چرا گواهی‌نامه نیم‌سال را نباید ساده گرفت؟

در آلمان، دانش‌آموزان دو بار در سال گواهی‌نامه دریافت می‌کنند؛ یکی در نیمه‌ی اول سال و دیگری در پایان سال تحصیلی. با این حال، گواهی نیم‌ساله اغلب برای دانش آموزان و والدین آن‌ها به اندازه گواهی‌نامه نهایی مهم نیست. اما به باور کارشناسان، گواهی نیم‌سال از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این گواهی نه تنها بینشی از سطح یادگیری دانش‌آموز ارائه می‌دهد، بلکه به عنوان انگیزه‌ای برای بهبود کارایی در نیمه دوم سال تحصیلی عمل می‌کند.

بسته به ایالت‌های فدرال، گواهی نیم‌ساله بین میانه‌های جنوری/ژانویه تا میانه‌های فبروری/فوریه صادر می‌شود. تاریخ یکسانی برای ارائه این مدارک وجود ندارد و ارزش‌یابی دانش آموزان نیز از یک ایالت به ایالت دیگر متفاوت است. اما در دو سال اول مدرسه، بیشتر برای دانش‌آموزان نمرات ارائه نمی‌شود، بلکه یک ارزیابی کلی به‌صورت گزارش برای والدین ارسال می‌شود.

گواهی‌نامه نیم‌سال چیست؟

گواهی نیم‌ساله فرصتی برای والدین است تا پیشرفت‌های آموزشی فرزندشان خود را بررسی کنند و در صورت نیاز از آن‌ها حمایت کنند. بحث و گفتگو با معلمان در مورد هر گونه مشکل در مدرسه یا نیاز به رفع آن، می‌تواند برای دانش‌آموزان مفید باشد. همچنان با بدست آوردن این گواهی می‌توان انگیزه کودک برای بهبود یادگیری در نیمه‌ی دوم سال را نیز تقویت کرد.

چرا گواهی‌های شش‌ماهه مهم هستند؟

گزارش نیم‌ساله نه تنها برای دادن فرصتی به دانش‌آموزان برای جبران ضعف‌های شان مهم است، بلکه برای فرآیندهای مختلف درخواستی نیز مورد نیاز است. به عنوان مثال، توصیه‌های مدارس ابتدایی برای راه‌یافتن دانش‌آموزان به مدارس متوسطه بر اساس عملکرد در گواهی‌نامه شش‌ماهه است، و گاهی هم برای ارائه درخواست‌نامه‌های کارآموزی و دوره‌های آموزش حرفه‌ای داشتن گواهی نیم‌ساله الزامی می‌باشد.

به طور کلی، گزارش نیم‌ساله فرصتی را برای واکنش به مشکلات مدرسه در مراحل اولیه و حمایت بیشتر از کودکان در ادامه مسیر یادگیری ارائه می‌دهد. بنابراین والدین باید از فرصت استفاده کنند و با فرزندان خود در مورد کارنامه‌های شان صحبت کنند و راه حل‌هایی را برای تکمیل موفقیت آمیز سال تحصیلی بیابند.

مشاوره تلفنی رایگان برای دانش‌آموزان و والدین نگران

بسیاری از دانش‌آموزان در هامبورگ و شمال آلمان، تا آخر این هفته گواهی‌های نیم‌ساله خود را بدست می‌آورند؛ مرحله‌ای که نه تنها شادی، بلکه ترس و ناامیدی را نیز به همراه دارد. بنابراین مقامات اداره مدارس، خدمات مشاوره و کمک تلفنی رایگان را در این زمینه ارائه می‌دهند. علاوه بر این، انجمن سراسری «شماره علیه غم و اندوه» (Nummer gegen Kummer) در جریان سال برای حمایت از دانش‌آموزان در شرایط بحرانی در دسترس است.

کارشناسان انجمن «شماره در برابر اندوه» از جمله توصیه می‌کنند که دانش آموزان با والدین خود در مورد کارنامه‌ها صحبت کنند و با هم راه حل پیدا کنند. یک معلم مورد اعتماد نیز می‌تواند در این زمینه کمک کند و در صورت لزوم می‌تواند میان فرزندان و والدین میانجیگری کند.

از سوی دیگر، والدین باید مطمئن شوند که فرزندان خود را تحت تاثیر قرار نمی‌دهند. زیرا کودکان اغلب از عملکرد ضعیف خود در مدرسه به شدت ناامید می‌شوند. بنابراین انجمن «شماره در برابر اندوه» همچنین خدمات مشاوره تلفنی را در زمینه حمایت بهتر از فرزندان، برای والدین ارائه می‌دهد.

خطوط تلفن و مراکز مشاوره در هامبورگ و سراسر آلمان

برای کسانی که به دنبال مشاوره هستند، مقامات مدرسه در تمام ایالت‌های فدرال خطوط تلفن ویژه ارائه می‌دهند تا بتوانند به صورت ناشناس کمک دریافت کنند. علاوه بر این، انجمن “شماره در برابر اندوه” در سراسر کشور از طریق شماره (۱۱۱ ۱۱۶) در دسترس است. در این‌جا کودکان، نوجوانان و والدین با مشکلات مربوط به گواهی‌نامه حمایت دریافت می‌کنند و در صورت درخواست می‌توانند ناشناس باقی بمانند.

دانش‌آموزان و والدین در هامبورگ می‌توانند از چهارشنبه، ۳۱ جنوری/ژانویه تا جمعه، ۲ فبروری/فوریه، از ساعت ۸:۳۰ صبح تا ۴ بعد از ظهر، با شماره: (۰۴۰۴۲۸۹۹۲۰۰۲) به تماس شوند و نگرانی‌های خود را با مشاوران در میان بگذارند.
مشاوره از طریق ایمیل (schueler-zeugnisdienst@bsb.hamburg.de) فقط برای دانش آموزان امکان‌پذیر است.

Foto: Hauke-Christian Dittrich/dpa

مقاله‌های بیشتر درباره این موضوع

سال گذشته حداقل ۲۵۰۰ نفر در دریای مدیترانه غرق شدند. با وجود این، چندین سازمان اعلام کردند نجات دریایی پناهجویان در خطر، با آزار و اذیت دولت‌ها رو به رو می‌شود. در طول عملیات، ناجیان دریایی اغلب باید بین مجازات قانونی و جان انسان تصمیم بگیرند!

سازمان‌های درگیر در عملیات نجات پناهجویان، در دریای مدیترانه از دولت ایتالیا می‌خواهند که از اذیت و آزار حقوقی حمایتگران پناهجویان دست بردارد.

در بیانیه مشترکی که روز پنجشنبه منتشر شد، آمده است: "با گزارش بیش از ۲۵۰۰ مرد، زن و کودک در این مسیر فرار در سال ۲۰۲۳ - مرگبارترین سال از سال ۲۰۱۷ تاکنون، برای پناهجویان رقم خورده است. در این شرایط واضح است که همه ظرفیت‌های نجات فوری مورد نیاز است. در سال جاری تاکنون ۱۵۵ نفر کشته یا مفقود شده‌اند."

امضاکنندگان این بیانیه شامل سازمان‌های Sea-Eye، Sea-Watch، "پزشکان بدون مرز" و SOS Méditerranée هستند. انتقاد سازمان‌های کمک‌رسان عمدتاً به قانونی مربوط می‌شود که دولت ایتالیا، نخست‌وزیر جورجیا ملونی، یک سال پیش، در ۲۳ فوریه ۲۰۲۳ تصویب کرد. این قانون، از جمله، تصریح می‌کند که کشتی‌های غیرنظامی باید فوراً به سوی بندری که به آنها اختصاص داده شده است، حرکت کنند. همچنین آنها، پس از یک امداد و نجات و اجازه انجام عملیات نجات بیشتر را ندارند!

تخلف از این امر می‌تواند منجر به جریمه تا ۱۰۰۰۰ یورویی و توقیف کشتی حداقل به مدت ۲۰ روز شود. به گفته سازمان‌های غیردولتی، از زمان لازم الاجرا شدن این قانون، ۹ کشتی نجات غیرنظامی در مجموع دستکم ۱۶ بار توسط مقامات ایتالیایی توقیف شده‌اند! این سازمان‌ها انتقاد می‌کنند: «این امر باعث شده که ناوگان غیرنظامی برای بیش از ۳۰۰ روز از فعالیت و کمک به افراد نیازمند جلوگیری کند.»

امدادگران دریا باید بین مجازات قانونی و جان انسان یکی را انتخاب کنند!

در بسیاری از موارد، امدادگران باید تصمیم بگیرند که آیا این مقررات را رعایت کنند یا به تعهدات انسانی خود برای نجات افرادی که در دریا دچار مشکل هستند عمل کنند و در نتیجه جریمه، دستگیری و مصادره کشتی‌های خود را بپذیرند. سازمان‌های غیردولتی همچنین از این موضوع انتقاد می‌کنند که طرف ایتالیایی بارها بنادر دوردست را به آنها اختصاص می دهد تا افراد نجات یافته را به خشکی بیاورند. در سال ۲۰۲۳، کشتی‌های امداد غیرنظامی باید در مجموع بیش از ۱۵۰۵۰۰ کیلومتر مسیر اضافی را طی کردند!

دولت ایتالیا علیه امدادگران دریایی "جنگ" به راه انداخته است

این سازمان‌ها همچنین از اتحادیه اروپا و کشورهای عضو می‌خواهند «همه حمایت‌های مادی و مالی از گارد ساحلی لیبی» را متوقف کنند. چند روز پیش، دادگاه عالی ایتالیا تایید کرد که لیبی بر اساس قوانین بین المللی مکان امنی محسوب نمی‌شود.

امل برلین