پس از اعتراضات گسترده در ایران، وضعیت درمان آسیبدیدگان به بحرانیترین شکل ممکن درآمده است. بسیاری از آنها از مراجعه به بیمارستانها میترسند، زیرا بیم آن میرود که توسط نیروهای رژیم بازداشت، شکنجه یا حتی کشته شوند. محدودیت شدید اینترنت و تلفن نیز امکان ارتباط خانوادهها با عزیزان زخمی و درخواست کمک از خارج را تقریبا غیرممکن کرده است. گزارشهای پراکنده از ایران نشاندهنده ترس گسترده مردم، اجتناب از حضور در فضاهای عمومی، خیابانهای پر از جسد و اعدامهای بیرون از چارچوب قانونی است.
شَبنم فهیمی وبر، پزشک ایرانیتبار در آلمان و از بنیانگذاران شبکه ParsiMed، در گفتوگو با روزنامه ابندبلت توضیح میدهد که این سازمانِ متشکل از پزشکان، داروسازان و روانشناسان ایرانی در اروپا از زمان اعتراضات ۲۰۲۲ کمکهای درمانی زیرزمینی به مجروحان ارائه میکند. اعضای ParsiMed شامل ۴۰ پزشک در آلمان و ۴۰۰ نفر در اروپا با پزشکان داخل ایران همکاری میکنند و بیماران را به درمانگاهها و پزشکان زیرزمینی هدایت میکنند تا از بیمارستانهای تحت کنترل رژیم دور بمانند.
بیمارستانها و آمبولانسها در ایران امن نیستند
فهیمی-وبر میگوید: «بیمارستانها دیگر امن نیستند و رژیم با نفوذ نیروهای خود به ویژه از طریق پزشکان قانونی، نتایج درمانی بیماران را دستکاری میکند. روشهای مرگآور شامل تجویز پتاسیم یا دوزهای بالا از داروهایی مانند استامینوفن ترکیبشده با مواد مضر است که باعث نارسایی قلب، آسیب اعضای داخلی و خونریزیهای داخلی در روزهای پس از ترخیص میشود. این مرگها در آمار رسمی ثبت نمیشوند و به رژیم امکان میدهد با مرگ تدریجی مردم را تحت ترس و کنترل قرار دهد.»
او میافزاید: «آمبولانسها هم امن نیستند. آسیبدیدگان هنگام تلاش برای رسیدن به بیمارستان ممکن است توسط نیروهای سپاه پاسداران ربوده یا ناپدید شوند. زخمیها با یک انتخاب وحشتناک روبهرو هستند: یا در خانه بر اثر خونریزی جان میدهند، یا در بیمارستان در معرض اعدام فوری یا تدریجی قرار میگیرند. مردم مانند حیوانات زخمی جان میدهند.»
جراحی و درمان زخمیها بهصورت زیرزمینی
یک نمونه پسر ۱۴ سالهای است که در اعتراضها با گلوله ساچمهای به زانوهایش شلیک شد. با کمک شبکه ParsiMed، پزشکان زیرزمینی برای عمل جراحی او در مکانی دور از بیمارستانهای رسمی هماهنگی کردند و جان او نجات یافت. این مثال نشان میدهد که شبکههای غیررسمی درمانی برای زنده ماندن مجروحان حیاتی است.
وضعیت در بیمارستانها بسیار سخت است. کارکنان تحت فشار شدید هستند. آنها باید از مجروحان مراقبت کنند و همزمان از تهدید نیروهای شبهنظامی در امان بمانند. یک پزشک بازنشسته که در تهران کمک میکند، وضعیت اورژانسها را اینگونه توصیف میکند: «مردگان و زخمیها روی زمین افتادهاند و نیروهای شبهنظامی مرتب میگویند: آنها را ببرید.»
فهیمی وبر تاکید میکند که این شرایط نشاندهنده استفاده سیستماتیک از بیمارستانها و درمانگاهها برای ترور و سرکوب مردم است. پزشکان و پرستاران که سعی میکنند جان زخمیها را نجات دهند، خود در معرض تهدید زندگی و آزادی قرار دارند. شبکههای زیرزمینی مانند ParsiMed نقش حیاتی در ارائه مراقبت اضطراری و حفاظت از جان مجروحان ایفا میکنند و نشان میدهند که حقوق بشر، سلامت و سرکوب سیاسی در ایران امروز به شدت به هم پیوستهاند.
Bild: Uncredited/UGC/AP/dpa
