“جرم عمل فردی است، آن را به ملیت، مذهب، زبان و منطقه ربط ندهیم” Foto: Parwiz Rahimi
۲۴٫ خرداد ۱۴۰۳

“جرم عمل فردی است، آن را به ملیت، مذهب، زبان و منطقه ربط ندهیم”

کشتن یک پلیس در چند روز اخیر در منهایم توسط یک پناهنده‌ای افغان به سرخط خبرهای آلمان مبدل شد و یک بار دیگر پناهندگان و مهاجران در معرض اتهام قرار گرفت. ارتکاب این عمل شنیع توسط یک پناهنده افغان یکبار دیگر بدون توجه به (جرم یک عمل فردی است) بسیاری از پناهندگان افغان را با یک درد سر تازه روبرو کرد. اما سوال اساسی اینست که چرا باید جرم یک فرد دامنگیر تمام شهروندان یک مملکت شود؟ آیا شهروندان افغان که به همه قوانین احترام می‌گذارند، در جامعه به خوبی ادغام شده اند، کار می‌کنند، مالیات پرداخت می‌نمایند، در دانشگاه‌ها تحصیل می‌کنند، نقش مثبتی در جامعه آلمان ایفاء می‌کنند، باید به گناه یک فرد روانی متحجر بسوزند و شرمنده عمل این مرد باشند؟

اکثریت قریب به اتفاق افغان‌ها این واقعه غم انگیز را محکوم کردند

وقوع این رویداد، وجدان تمام انسان‌های که فارغ از ملیت، مذهب، زبان و منطقه می‌اندیشند، را به درد آورد، اما تاسف‌آور، این مساله بود که چگونه جنایت یک فرد به افرادی دیگری منتقل می‌شود که هیچ نسبتی با مجرم ندارند و تنها در سرزمینی زاده شده اند که مجرم نیز در آن سرزمین به دنیا آمده است. این نخستین جنایت یک پناهنده در آلمان نبود، پناهندگان ملیت‌های دیگر نیز به کرات قانون را در آلمان نقض کرده اند و دست به جرم و جنایت زده اند. آیا منطقی است که تمام هموطنان مجرم را قانون شکن بنامیم؟

پس از وقوع این جنایت، موجی از محکومیت‌ها توسط افغان‌ها در شبکه‌های اجتماعی براه افتاد. شاید اغراق نباشد که اگر بگویم که ۹۹،۹ درصد افغان‌ها این عمل را به شدیدترین نحو محکوم کردند، با خانواده پلیس جان باخته و مردم آلمان ابراز تسلیت و همدردی نمودند. خوب یک عده انگشت‌شماری روانی و خشوت طلب نیز از عمل این فرد ستایش کردند.

احزاب راست افرطی از این رویداد نهایت استفاده را بردند

پس از وقوع این حادثه دلخراش، احزاب راست افراطی در آلمان نهایت استفاده را بردند و در شعارهای تبلیغاتی شان مهجران و پناهندگان را مبب تمامی جنایات، تجاوز و قانون شکنی در آلمان معرفی کردند و انتخابات منطقه یی و انتخابات پارلمان اروپا نشان داد که تیر این احزاب درست به هدف خورده است. این احزاب، پناهندگان را مسبب تمامی نبسامانی‌ها، تورم و قانون شکنی در جامعه آلمان می‌دانند. دردآور تر اینکه برخی از مردم این حرف‌ها را باور می‌کنند و احزاب راست افراطی را، ناجی برای خود شان و جامعه می‌دانند. برخی از رسانه‌های آلمانی نیز آتش بیار معرکه هستند و دیدگاه مردم آلمان را نسبت به مهاجران و پناهندگان به سوی بد بینی سوق می‌دهند.

نورالله رحمانی

Foto: Parwiz Rahimi