Photo: Dietrich Flechtner - EPD
25. آگوست 2020

آیا سیاست مرکل در قبال مهاجران موفقیت آمیز بوده است؟

۳۱ آگوست امسال درست ۵ سال از جمله معروف و سمبولیک آنگلا مرکل “Wir Schaffen das” میگذرد. بعد از اینکه خانم مرکل مرزهای آلمان را به روی مهاجرین باز کرد، در یکی از سفرهایش به یک کمپ پناهجویان در درسدن سر زد و تعداد زیادی نیز برای مخالفت با او به آنجا آمدند. او در بخشی از صحبت هایش در کنفرانس خبری این جملات را بیان کرد:‌ «آلمان کشور قوی است. ما  توانستیم مشکلات زیادی را پشت سر بگذرانیم. از پس این بحران (مهاجرت) هم بر می آییم. ما میتوانیم.»

این جمله او نقل مجالس مخالفین و موافقین بسیاری شد و تا هنوز از آن به عنوان نقطه عطف سیاست مرکل در قبال مهاجرین یاد میشود.

سیاست مرزهای باز آلمان

غفار از فیلمسازان افغانستان است که در برلین سکونت دارد. به نظر او این کار آلمان هم برای مهاجرین و هم برای خود آلمان مفید بوده است:« نباید فراموش کنیم که آلمان گذشته تلخی داشته و آدم ها با ادیان دیگر در این کشور زندگی بسیار سختی داشتند. دولت مرکل با سیاست درهای بازش هم به غرب نشان داد که چه قدرتی دارد که میتواند یک میلیون مهاجر در سال را پناه بدهد و هم خواست چهره گذشته آلمان را از ذهن جهان پاک کند.» طهورا که قبلا در موسسات خیریه حمایت از مهاجران کار میکرده در این باره گفت:«‌ سیاست “ما میتوانیم” مرکل موجب مخالف های زیاد در حزب خود و در جامعه شد. نه سیستم آلمان و نه مردم اش آمادگی برای پذیرش تعداد زیاد از مهاجر را نداشتند که از یکسو باعث مشکلات فراوانی بین مهاجرین از کشورهای مختلف در کمپ ها و از سوی دیگر افزایش نژاد پرستی شهروندان آلمان نسبت به تازه واردان شد. این موضوع از لحاظ روانی لطمه بدی به مهاجرین، خصوصا اطفالی که شاهد اتفاقات بدی در کمپ ها بودند، شد.» به نظر طهورا قدم اول برای ادغام موفق، حس تعلق به مکان نو و جامعه نو است که این حس را به سختی میشود در آلمان ایجاد کرد.

“ ما میتوانیم”  آیا آلمان موفق شد؟

غفار فکر میکند که آلمان موفق شده است. به نظر او آلمان به نیروی کار جوان در بخش های زیادی مانند مراقبت از سالمندان نیاز داشت که اکنون همان شغل ها  را بیشتر مهاجران پر کردند. او در ادامه گفت:« داستان های بسیار امیدوار کننده ای در مدیا میشنویم. مثلا یک نفر از سوریه در زیمنس کار گرفته و یکی از افغانستان در شرکت موتر سازی فولکس واگن اوسبیلدونگ می کند.» طهورا نیز با نیاز داشتن آلمان به نیروی کار موافق است. اما ادغام را پروسه ای دو طرفه میداند:« به نظر من با مشکلات نژاد پرستی روزانه، حمله هایی که علیه مهاجرین صورت می گیرد و قانون جدید مهاجرت که روی برگرداندن مهاجرین تاکید دارد، به سختی می شود گفت سیاست “ما میتوانیم” مرکل موفق بوده است.» طهورا فکر میکند که ادغام پروسه طولانی و پر فراز و نشیبی است، خصوصا در کشور آلمان  که مردمی از جامعه هایی با ذهنیت، مذاهب، فرهنگ و سیستم های دولتی کاملا متفاوت کنار هم جمع شده اند. طهورا که قبلا از نزدیک مشکلات مهاجران زیادی را مشاهده کرده است، فکر میکند شرایط برای عده ای از مهاجران غیر منصفانه است:« پروسه پناهندگی‌ برای مهاجرین کشورهای مختلف متفاوت است که تاثیر کثیری بر ادغام آنها دارد. برای مثال مهاجرین سوری بعد از ورود اجازه شرکت در کلاس های زبان را داشتند و در وقت کمی قبولی میگرفتند. در صورتی که ۶۰‌درصد پرونده های پناهندگی افغان ها از همان اول رد میشود و به دادگاه میرود. رسیدگی در دادگاه ها مدت زیادی را در برمیگیرد. این بلاتکلیفی و ابهام موجب افسردگی شدید بسیاری از مهاجرین میشود.»

 

s